Utopie

Dit verhaal heb ik voor een verhalenwedstrijd ingestuurd. Het heeft de longlist niet gehaald omdat er te weinig rode draad en teveel opsomming instaat, maar ik wilde het toch de wereld insturen. Mijn utopie:

2020: eindelijk gaat het goed

Op 1 januari 2020 verdwijnt de euro. De dollar, yen, roepie en peso trouwens ook. Munten, geldbriefjes, valutaverschillen, banksaldo’s: alles is vervangen door de Credit. De Credit is het nieuwe ruilmiddel tussen mensen onderling, de waarde van informatie. De waarde van producten wordt bepaald aan de hand van wie het aan wie verhandelt: vertrouwen ze elkaar dan worden ze het snel samen eens. Vertrouwen ze elkaar nog niet, dan komt er pas een deal als er een persoon bij betrokken is die door beiden vertrouwd wordt. Die persoon hoeft niet echt aanwezig te zijn: in 2020 is het meeste verkeer dataverkeer. De eerstvolgende verkeersstroom bestaat uit hardloop- en fietsrondjes.

Na de grote ontwikkelingen van de 20e eeuw: telefoon, auto en internet, was volgende grote uitvinding in 2010 die van de 3D-printer. Omdat je met een 3D-printer ook een 3D-printer kunt printen ging de verspreiding van dit apparaat sneller dan welke eerdere uitvinding ook. Behalve 3D-printers werden er ook meubelstukken, huishoudelijke apparatuur en kleding geprint. Omdat de printers verschillende grondstoffen konden gebruiken konden de beschikbare middelen ingezet worden: in de steden werd geprint van verwerkt afval, op het platteland van mest, en in de bergen van steen. Mensen kochten geen producten meer in winkels meer, maar downloadden de recepten ervoor en printten het thuis.

Zowel recepten voor 3D-producten, als muziek, boeken, breipatronen, films: de belangrijkste basis voor het leven werd ontastbaar. Het werd informatie. Informatie die kosteloos en duurzaam over de hele wereld verspreid werd via een globaal draadloos netwerk. En de energie werd ook verspreid geleverd: de grote electriciteitscentrales werden vervangen door energie die mensen op hun eigen passende manier produceerden en aan het netwerk toevoegden. Ineens stond Afrika op de kaart, nadat een goochemerd met 3D-printer afwisselend zonnepanelen en 3D-printers ging printen. Sterker nog: waar Europa en de Verenigde Staten in de Sobere Crisis terechtkwamen omdat mensen bleven werken in winkels die niets meer verkochten en regeringen met oude regelingen en subsidies in de maag zaten kon Afrika een frisse start maken.

De Sobere Crisis dwong tot maatregelen: heel 2017 werd er gepraat in Europa. Soms een beetje links, soms rechts; soms aanvallend en het grootste deel van de tijd verdedigend: “Maar onze pensioenen! Maar ons geld! Maar onze regels! Maar onze uitzonderingen!”. Intussen was er nadat het regime van Nigeria was omgevallen daar Distributed Voting ingevoerd. Burgers konden hun stem uitbesteden aan iemand van wie ze vonden dat hij er verstand van had. Zo was iedereen zo betrokken als hij wilde bij de politiek. Hierdoor kwamen vanuit de hele bevolking slimme ideeën bovendrijven. De regering die door de samenwerking van deze ‘experts’ gevormd werd was een groot succes. Nigeria werd het gidsland van de nieuwe economie en de buurlanden deden algauw mee.

In Europa was geen val van een regime en werd er nog traditioneel gestemd. Bij de Tweedekamerverkiezingen van 2018 won in Nederland echter de Distributed Voting-partij. Door deze nieuwe vorm van politiek werden mensen tot op lokaal niveau betrokken, en tussen landen werd het ook toegepast: de landen in Afrika ondersteunden elkaar en samen leverden ze hun overschot aan zonne-energie door naar Europa. Veel technici verhuisden naar Afrika om daar de energie te benutten en uiteindelijk waren alle landen verbonden in overkoepelende samenwerking.

Die samenwerking werkte goed. Omdat er nog nauwelijks handel nodig was en alle kennis vrijelijk uitgewisseld werd, waren er weinig punten van conflict meer tussen landen. Zozeer dat het niet meer de moeite waard was de grenzen te bemannen. Tegelijktijd moest het dataverkeer op een manier ook een waarde krijgen. Hiervoor ontstond het virtuele ruilmiddel de Credit. Begonnen als spaarpuntensysteem van een website voor breipatronen werden Credits doorgeruild voor andere informatieproducten. Het werkte als volgt: degene die het eerst een recept (van een apparaat, gerecht, liedje, boek of wat voor creatie dan ook) in omloop brengt krijgt hiervoor Credits van de mensen die het recept waarderen en helpen verspreiden. En ook die mensen krijgen wat Credits als ze het verder doorgeven. Ook bij het produceren of juist afnemen van grondstoffen en energie konden mensen kiezen voor uitbetaling in Credits in plaats van fysiek geld. Credits konden zonder tijdverlies, kosten of belastingen rondgepompt worden en werden daarom steeds geliefder. Toen de nieuwere generatie 3D-printers ook voedsel kon printen bleek het alternatieve systeem voldoende voor de mens. Het oude geld werd waardeloos.

De euro was dus feitelijk al verdwenen. 1 januari 2020 is de dag dat de laatste directeur van de Nederlandse Bank de sleutelbos pakt, de kelders opent en er een briefje bij plakt: “Goud. Handig voor vullingen”. De sleutels legt hij naast het briefje. De oud-directeur loopt over het Weteringplantsoen, waar eekhoorns rondspringen. In de Utrechtsestraat wordt muziek gemaakt, in de panden waar eerst een platenzaak zat. Na een leven in dienst van het geld is het nu tijd voor het leven. De zon lacht hem toe. Als de ultieme gouden handdruk.

Advertenties

Tags:

One response to “Utopie”

  1. romanista/Rick says :

    De bank ligt aan het Frederiksplein… als ie opgeheven is, kan eindelijk het paleis voor volksvlijt worden herbouwd! http://nl.wikipedia.org/wiki/Paleis_voor_Volksvlijt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: